Οφείλω να ομολογήσω πως νιώθω τεράστια ανακούφιση που ως μητέρα έχω αφήσει πίσω μου τις «ηρωικές» αυτές ώρες της ημέρας, τη σχολική μελέτη.  Αφορμή για να επικοινωνήσω μαζί σας σχετικά με αυτό το θέμα μου έδωσε μία  νεαρή μητέρα που συνάντησα σε αίθουσα αναμονής και η οποία παρακάλεσε να προηγηθεί επειδή είχε να διαβάσει τα παιδιά της.  Ένιωσα το άγχος  και την κούρασή της και θυμήθηκα τις δικές μου αγωνίες.  Όμως, είχα την τύχη να περιστοιχίζομαι από εκπαιδευτικούς και μια πολύ καλή  φίλη, εκπαιδευτική ψυχολόγο.  Έμαθα, λοιπόν, για κάποιες βασικές αρχές και τεχνικές οι οποίες και απέδωσαν. Αν τις γνώριζα εξαρχής θα είχα αποφύγει προβλήματα.

Ίσως, θα έπρεπε να αποβάλουμε το γονεϊκό μας άγχος και να θυμηθούμε λίγο την δική μας παιδική ηλικία.  Τι επιζητούσαμε ως μαθητές;  Την επιβράβευση, την στοργή και την αγάπη από τους γονείς μας και περισσότερο της μητέρας μας στα πρώτα μαθητικά μας βήματα. Ένα φιλί, μια αγκαλιά και ένα μπράβο.  Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Η βασική αρχή είναι να καλλιεργήσουμε στο παιδί μας:

  • την αγάπη για τη μελέτη και για τη μάθηση γενικά.
  • τη συνείδηση του καθήκοντος με ταυτόχρονη βίωση θετικού συναισθήματος

Δηλαδή να το βοηθήσουμε να αντιληφθεί την υποχρέωσή του -δεν είναι δική μας ευθύνη η μελέτη, είναι δική του- να θέλει και να χαίρεται να μελετάει και να νιώθει ικανοποίηση από τα αποτέλεσμα.

Πώς το καταφέρνουμε:

Ιεροτελεστία μελέτης (εξωτερικό πλαίσιο)
  •  Συγκεκριμένος χώρος, φωτεινός-καθαρός-οργανωμένος-τακτικός
  •  Ήσυχος, χωρίς θορύβους κ ερεθίσματα (τηλεόραση, ραδιόφωνο, παιχνίδια)
  •  «Ιδιωτικότητα» χώρου σεβαστή από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας
  •  Συγκεκριμένη ώρα μελέτης, συγκεκριμένη ταχύτητα – θέτουμε όρια
Εσωτερικό πλαίσιο
  •  Ενθάρρυνση
  •  Θετική ενίσχυση
  •  Έπαινος

Κρίνουμε την συμπεριφορά του,
την πράξη του όχι το ίδιο το παιδί

Με άλλα λόγια το ενθαρρύνουμε σε κάθε προσπάθεια που κάνει και το επιβραβεύουμε με θετικό τρόπο, μιας καλής κουβέντας, μιας ζεστής αγκαλιάς, ένα αυτοκόλλητο, μια ζωγραφιά, μια κάρτα με καλά λόγια.

  • Είμαστε σταθεροί στο πρόγραμμα που φτιάξαμε με το παιδί μας
  • Ζητούμε την τήρησή του με το δικό μας παράδειγμα

Συμμετέχουμε και εμπλεκόμαστε στη διαδικασία μελέτης του με μέτρο, όμως καθοδηγούμε το παιδί και με αυτόν τον τρόπο ενισχύουμε την αυτονομία, αυτάρκεια και αυτοεκτίμησή του. ΔΕΝ διαβάζουμε για εκείνο, δεν είναι δική μας ευθύνη αλλά δική του.

Αν όλα τα παραπάνω δεν είναι αρκετά, μπορείτε να φτιάξετε ένα ιδιόχειρο Συμφωνητικό, με κάθε επισημότητα καταγράφοντας ό,τι έχετε συμφωνήσει μαζί του…. Πιστέψτε με, πιάνει!  Τα γραπτά μένουν!

Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό.  Κάθε παιδί είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα, με διαφορετικές ικανότητες, δυσκολίες, ελαττώματα, προτερήματα.  Όμως κανένα παιδί δεν θα πει όχι σε στοργή, χάδια, φιλιά και μια ζεστή αγκαλιά… Μεταξύ μας, ούτε ενήλικας θα έλεγε όχι σ’ αυτά.  Ας δούμε λοιπόν, ακόμη και την «αγγαρεία» αυτή ως ευκαιρία να εκδηλώσουμε την αγάπη μας στο παιδί μας.  Στο Πολυτιμότερο Πράγμα Στον Κόσμο!!!

%d bloggers like this: