Η μελέτη των αυριανών μαθημάτων θα μπορούσε να είναι από τις ωραιότερες ώρες της καθημερινής επαφής μας με το παιδί μας.  Γιατί, όμως, πολλές φορές καταλήγει να είναι ώρα εκνευρισμού, φωνής και καβγά;  Το απίθανο είναι ότι όλα γίνονται με καλή πρόθεση. Είναι δυνατόν να μην θέλουμε να βοηθήσουμε το παιδί μας να προχωρήσει, να διαπρέψει;

Επιστρέφουμε σπίτι μετά από εξαντλητική δουλειά και συνειδητοποιούμε πως δεν έχει ακόμη τελειώσει η μέρα μας.  Αντιθέτως, έχουμε πολλές ακόμη και διαφορετικές υποχρεώσεις.  Με την πιο σοβαρή το διάβασμα των παιδιών.  Από πού να αρχίσουμε και πού να τελειώσουμε;!  Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας κάποιες τεχνικές που εφάρμοσα και τις περισσότερες φορές ήταν αποτελεσματικές.

Δεν «ανακατευόμαστε» αλλά ενθαρρύνουμε

Κατ’ αρχάς, έμαθα να εισέρχομαι στο σπίτι αφήνοντας πίσω μου ό, τι είχε προηγηθεί στη δουλειά. Βαθιά εισπνοή, βαθιά εκπνοή σε αργό χρόνο και για 2” στεκόμουν ακίνητη, ήρεμη χωρίς κάποια σκέψη στο μυαλό μου.  Έπειτα, λίγη ώρα ξεκούραση και φαγητό με τα παιδιά να μου λένε τα νέα τους.  Χαλαρώναμε όλοι μας. Και μετά στο πρόγραμμά μας.

Ανάλογα με την τάξη τους χρειάζονταν και άλλη καθοδήγηση. Έμαθα πως από την Α’ έως την Γ’ Δημοτικού το παιδί μαθαίνει πώς να διαβάζει και να μελετά.  Από την Δ’ Δημοτικού αλλάζει ο τρόπος μελέτης και διαβάζει για να μαθαίνει.  Γυμνάσιο, ο ρόλος μας είναι πλέον υποβοηθητικός στις όποιες αδυναμίες αντιμετωπίζει το παιδί μας.  Στο δε Λύκειο, πιστέψτε με, μόνο συντροφικότητα.  Δεν «ανακατευόμαστε» αλλά ενθαρρύνουμε, υποστηρίζουμε και συμβουλεύουμε το παιδί μας βοηθώντας το να κάνει τις επιλογές του.  Με την άδειά τους, καθόμουν δίπλα τους με γραφική δουλειά ή διαβάζοντας εφημερίδα ή βιβλίο και κάναμε παρέα.

Αναπολώ εκείνες τις ώρες!

%d bloggers like this: