Τι είναι, αλήθεια ο φόβος;  Πολύ απλά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα βασικό συναίσθημά μας που προκαλείται όταν συνειδητοποιούμε έναν πραγματικό κίνδυνο ή μια απειλή.  Είναι ένας φυσιολογικός, προστατευτικός, αμυντικός μηχανισμός του ανθρώπου που παράγεται αυτόματα χωρίς να σκεφτούμε συνειδητά.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο άνθρωπος είναι «εξοπλισμένος» με αυτό το συναίσθημα ώστε να προφυλάσσεται από καταστάσεις που απειλούν την επιβίωσή του. Πράγματι, σε όλες τις ιστορικές περιόδους αντιδρούμε με φόβο στα ίδια ερεθίσματα όπως π.χ. τα άγρια ζώα, το σκοτάδι, τα ύψη ακόμη και σε αχανείς εκτάσεις όπου δεν μπορούμε να προφυλαχθούμε.

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που κλασικά παραμύθια αλλά και σύγχρονα χρησιμοποιούν ως ήρωα τον λύκο. Αρκεί….το ουρλιαχτό του για να γεμίσουμε από φόβο.  Ή πόσα παραμύθια ασχολούνται με το σκοτάδι!  Θυμάστε το παιδικό παιχνίδι «Περπατώ, περπατώ εις το δάσος όταν ο λύκος δεν είναι εδώ.  Λύκε, λύκε είσαι εδώ;».  Κάποια εποχή κατηγορήθηκαν όλα αυτά ότι δημιουργούμε φόβο στα παιδιά μας και πάψαμε να τα παίζουμε ή διαβάζουμε αντί-παραμύθια με τον καλό λύκο που ταλαιπωρείται αδίκως από την φήμη του.  Όταν τα έπαιζα με τα παιδιά μου και γελούσαν «υστερικά» και με κάποιο φόβο με εντυπωσίαζε το γεγονός πως μου ζητούσαν ξανά και ξανά να παίξουμε τον «λύκο» ή να διαβάσουμε ανάλογα παραμύθια.  Συζητώντας με παιδαγωγούς έμαθα τότε πως είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπισθεί ο φόβος ως συναίσθημα! Γι’ αυτό και όταν «έπεσε» στα χέρια μου το βιβλίο ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ… ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΛΥΚΟ! ενθουσιάστηκα και αποφάσισα να το εκδώσω.  Θα δείτε πως ο φόβος είναι μια αντίδραση σε άγνωστα ερεθίσματα αλλά αν σκεφτούμε συνειδητά παύουμε να φοβόμαστε.  Θα δείτε, ακόμη, ότι αν επιτρέψουμε να μας κατακλύζει αυτόματα μπορεί να μετατραπεί σε φοβία που αυτό το συναίσθημα είναι επικίνδυνο γιατί είναι ένας επίμονος και παράλογος φόβος για κάτι που στην ουσία δεν αποτελεί σπουδαία πηγή κινδύνου.

Και, όλα αυτά, βέβαια, με το απαραίτητο χιούμορ και την φρέσκια, ζωντανή και χαρούμενη εικονογράφηση που έχετε συνηθίσει από τις εκδόσεις μας.

Ίσως, θα έπρεπε να αναρωτηθούμε γιατί πράγματα ή καταστάσεις που είναι αληθινά επικίνδυνες δεν μας δημιουργούν κανένα φόβο.  Να παραθέσω μερικά; Τα κινητά τηλέφωνα, τα όπλα, το αυτοκίνητο –που κατά την γνώμη μου είναι ένα απασφαλισμένο όπλο στα χέρια μας- το κάπνισμα, το νέφος αιθαλομίχλης κ.ά. Μήπως γιατί δεν έχουν να κάνουν με τους αρχέγονους φόβους μας ενώ στη σύγχρονη εποχή είναι σαφώς πιο επικίνδυνα θέματα απ΄ ότι τα άγρια ζώα;

 

%d bloggers like this: