Θα έλεγα ότι απ’ όλα τα συναισθήματα που βιώνει ο άνθρωπος το πιο εύκολο είναι ο θυμός.  Όλοι μας θυμώνουμε.  Γιατί, λοιπόν, μας αναστατώνει ο θυμός των μικρών παιδιών μας;  Μήπως γιατί δεν έχουμε κατανοήσει πως στην ουσία ο θυμός είναι αντίδραση αδυναμίας και έκφραση συναισθηματικού πόνου ή έλλειψη εμπιστοσύνης;

Η επιστήμη της ψυχολογίας ορίζει ότι ο άνθρωπος θυμώνει απ’ όλα όσα τον πληγώνουν και η βασική πηγή του θυμού του είναι οι γονείς του και ξεκινά, φυσικά, από την παιδική ηλικία. Με την παραδοχή αυτή, και μόνο, μπορούμε να δούμε θετικά το θυμό του παιδιού μας.  Να αντιληφθούμε πως κάτι το πλήγωσε ή προσέβαλε την προσωπικότητά του.

Ο κόσμος του παιδιού, στα πρώτα χρόνια της ζωής του, είναι οι γονείς του.  Λίγο αργότερα είναι το σχολείο, η δασκάλα του, οι φίλοι του.  Αλλά ας σταθούμε στο πρώτο.  Εμείς οι γονείς είμαστε το περιβάλλον της αγάπης, της ασφάλειας, της σταθερότητάς του.  Προσωπικά, ως εργαζόμενη μητέρα πληγώθηκα όταν ο παιδίατρος μου  είπε πως η κόρη μου αντιδρούσε κατά την επιστροφή μου στο σπίτι επιθετικά και θυμωμένα λόγω της ανασφάλειας που της προκαλούσα γιατί εργαζόμουν.  Μου επεσήμανε πως το παιδί έχει την ανάγκη της φυσικής παρουσίας της μητέρας του στα πρώτα του βήματα.  Όμως, ο θυμός της μου έδωσε την δυνατότητα να καταλάβω τι συνέβαινε και να αντιμετωπίσω την λύπη της αυτή παίρνοντάς την μαζί μου στην εργασία μου μια φορά ώστε κατάλαβε πως δεν την εγκατέλειπα αλλά τις ώρες αυτές εργαζόμουν για το καλό το δικό μου και κατ’ επέκτασιν και της οικογένειας.

Αυτά μου θύμισε το βιβλίο Ο ΦΩΤΗΣ ΒΓΑΖΕΙ ΦΩΤΙΕΣ! γιατί η μητέρα του τού έδωσε κάποιους τρόπους να τον αντιμετωπίσει.  Μπήκε στη θέση του και τον αντιμετώπισε με αγάπη, σεβασμό, εμπιστοσύνη.  Του εξήγησε πως υπάρχουν όρια στα πάντα.  Ο Φώτης ένιωσε ασφαλής.  Και όταν ένα παιδί νιώθει ασφαλές είναι ικανοποιημένο και ήρεμο.

Ο άνθρωπος είναι δημιουργός, ας μην το ξεχνάμε.  Η απόλυτη δημιουργία του είναι οι νέοι άνθρωποι, τα παιδιά του.  Είναι δημιουργία αγάπης.  Όσο πιο ολοκληρωμένα άτομα δημιουργούμε τόσο πιο ολοκληρωμένο κόσμο φτιάχνουμε.

Ο καθένας μπορεί να θυμώσει, είναι εύκολο. Αλλά να θυμώσεις με τον σωστό άνθρωπο, στον σωστό βαθμό, για τον σωστό λόγο, την σωστή στιγμή και με τον σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο, αποφάνθηκε ο Αριστοτέλης.

Το πόσο σημαντικό είναι να διαχειριστούμε τον θυμό μας το λέει απλά και ο Θουκυδίδης: Δύο πράγματα είναι αντίθετα στη λήψη σωστής απόφασης, η βιασύνη και η οργή.

%d bloggers like this: